Język chiński i jego cechy
Nauka języka chińskiego jest podejmowana tylko przez garstki ludzi. Mimo, że język ten jest dość ważny w dzisiejszych czasach, to jest zbyt trudny, aby ludzie mogli się go uczyć na potęgę, tak samo jak angielskiego. Język chiński różni się od europejskich zbyt mocno, aby nauka była łatwa.
Po pierwsze w chińskim pojawia się zapis znakami, które są unikalne. Ukształtowały się w Chinach wiele tysięcy lat temu i pojawiają się tylko w zapisie chińskim. Co prawda niektóre kraje azjatyckie, jak Japonia czy Korea, za dynastii Tang przejęły część znaków chińskich i zaadoptowały je do swojego zapisu, to dziś zostały już niewielkie znaki wpływu chińskiej kultury na zapis języków w tych krajach. Wciąż Chiny są jedynym krajem, gdzie stosuje się chińskie znaki. W przeciwieństwie do alfabetu łacińskiego, który stosowany jest w bardzo wielu krajach.
Oprócz trudności z zapisem, pojawiają się również trudności z wymową. Język chiński jest językiem tonalnym, posiada ich cztery (w innych dialektach pojawia się jeszcze więcej tonów). Tak więc dana sylaba wypowiedziana w czterech różnych tonach oznacz zupełnie co innego. Czasem nawet zdarza się, że dwie sylaby o tym samym brzmieniu mogą znaczyć coś zupełnie innego. Jak widać na tej stronie język ten jest skomplikowany a nauka jego trwa latami i wymaga ogromnego wkładu i inteligencji.